fa نقش رابطه فرهنگ و محیط شهری در انگیزش مشارکت ورزشی و سلامت روان ساکنان با تاکید بر شهر تهران فرهنگ و سبك زندگي Culture & lifestyle پژوهشي Original Article <div style="text-align: justify;">پژوهش حاضر با هدف تدوین و آزمون مدل ساختاری نقش فرهنگ و محیط شهری در انگیزش مشارکت ورزشی و سلامت روان شهروندان، با تأکید بر کلان‌شهر تهران انجام شد. این مطالعه از نظر روش، کمی و از نوع همبستگی بود و داده‌ها به‌صورت میدانی گردآوری شدند. جامعه آماری پژوهش را شهروندان ساکن تهران تشکیل دادند که با استفاده از نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای از میان مناطق ۲۲گانه شهر، ۳۸۰ پرسشنامه سالم وارد تحلیل شد. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه سلامت عمومی گلدبرگ و هیلر، مقیاس انگیزش ورزشی، مقیاس ارزیابی محیط محله و پرسشنامه محقق‌ساخته فرهنگ شهری بود. تحلیل داده‌ها با استفاده از مدل‌سازی معادلات ساختاری مبتنی بر واریانس در نرم‌افزار SmartPLS 4 انجام گرفت. یافته‌ها نشان داد فرهنگ شهری و محیط شهری اثر مستقیم و معناداری بر انگیزش ورزشی دارند. همچنین فرهنگ، محیط شهری و انگیزش ورزشی به‌طور معنادار بر سلامت روان تأثیرگذار بودند. ضرایب منفی مسیرهای منتهی به سلامت روان، با توجه به ماهیت نمره‌گذاری پرسشنامه سلامت عمومی، بیانگر کاهش مشکلات روان‌شناختی و بهبود سلامت روان است. مقدار ضریب تعیین برای انگیزش ورزشی ۰٫۲۹۷ و برای سلامت روان ۰٫۴۱۴ به دست آمد که نشان‌دهنده قدرت تبیین قابل قبول مدل است. نتایج همچنین نقش میانجی انگیزش مشارکت ورزشی را در رابطه میان فرهنگ و محیط شهری با سلامت روان تأیید کرد. بر اساس یافته‌ها، کیفیت کالبدی محیط، امنیت، زیبایی‌شناسی، دسترسی‌پذیری و تجلی ارزش‌های ایرانی-اسلامی در فضاهای شهری می‌توانند از طریق افزایش انگیزش ورزشی، به کاهش اضطراب، افسردگی و ارتقای بهزیستی روانی شهروندان کمک کنند.</div> <div style="text-align: justify;">This study aimed to develop and test a structural model examining the role of culture and the urban environment in sport participation motivation and the mental health of citizens, with a specific focus on the metropolis of Tehran. Adopting a quantitative, correlational research design, data were collected through field surveys. The statistical population consisted of Tehran residents; using stratified random sampling across the city&rsquo;s 22 districts, 380 valid questionnaires were analyzed. Data collection instruments included the Goldberg and Hiller General Health Questionnaire (GHQ-28), the Sport Motivation Scale (SMS), the Neighborhood Environment Walkability Scale (NEWS), and a researcher-developed urban culture questionnaire. Data were analyzed using variance-based structural equation modeling (PLS-SEM) via SmartPLS 4 software. The findings indicated that urban culture and the urban environment have direct and significant effects on sport participation motivation. Furthermore, culture, the urban environment, and sport motivation significantly influenced mental health. Given the scoring method of the General Health Questionnaire (where higher scores indicate poorer health), the negative path coefficients leading to mental health represent a reduction in psychological distress and an improvement in mental health. The coefficients of determination (R&sup2;) were 0.297 for sport motivation and 0.414 for mental health, indicating the model&rsquo;s acceptable explanatory power. The results also confirmed the mediating role of sport participation motivation in the relationship between culture/urban environment and mental health. Based on these findings, physical environmental quality, safety, aesthetics, accessibility, and the manifestation of Iranian-Islamic values in urban spaces can reduce anxiety and depression, and promote the mental well-being of citizens by enhancing sport participation motivation.</div> فرهنگ و محیط شهری, محیط و مشارکت ورزشی, سلامت روان در محیط, شهر تهران Iranian-Islamic Urban Culture, Sports Participation Motivation, Mental Health, Structural Equation Modeling (SEM), Active Lifestyle 0 0 http://ciauj-tabriziau.ir/browse.php?a_code=A-10-1383-1&slc_lang=fa&sid=1 Aref Monadi عارف منادی Aref_monadi@soore.ac.ir 10031947532846008484 0009-0009-7939-2601 Yes Department of Urban Engineering, Faculty of Architecture and Urban Design, Sooreh International University, Tehran, Iran گروه مهندسی شهرسازی، دانشکده معماری وشهرسازی، دانشگاه بین المللی سوره، تهران، ایران