بهار و تابستان                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- دانشیار دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز ، M.mirgholami@tabriziau.ac.ir
چکیده:   (445 مشاهده)
شناخت روش‌های بررسی و فهم هنر و معماری اسلامی چالشی مستمر می‌باشد. سوال این است که برای نیل به این فهم، تا چه اندازه باید به دانش جهانی(علم و عقل) و تا چه میزان بر راهکارهای مبتنی بر آموزه های اسلامی (دین و وحی) اتکا کرد؟ مقاله حاضر برای پاسخ گویی به این سوالات در بخش اول با استفاده از روش توصیفی- تحلیلی و مطالعه بنیانهای مهم شناخت شناسی معاصر که عمدتا از طریق مطالعات اسنادی گردآوری شده است، به نقد و بررسی هریک از این روش‌ها در فهم فضاهای معماری به طور عام و فضاهای معماری اسلامی به طور خاص، می‌پردازد. نتایج بررسی نشان می‌دهد که بنیان های شناخت ماده محور و حتی بنیانهای معتقد به وجود شناسی در هنر، هرچند دستاوردهای قابل توجهی از فهم را به ارمغان می‌آورند اما قادر به شناسایی همه جانبه یک اثر معماری خصوصا معماری اسلامی نمیباشند. شیوه پیشنهادی این مقاله، حکمت متعالیه اسلام است زیرا جامع و مانع بوده و می‌تواند معرفتی یقینی را نسبت به درک هنر و معماری اسلامی، فراهم آورد. در بخش دوم مقاله با استناد بر آیات و روایات، نسبت بین دین اسلام و مدرنیته بررسی و مشخص می‌شود که اگر عقل حجت دینی بوده و حکم دین را می‏رساند، پس محصولات عقلی به معنای وسیع آن که شامل تمامی علوم در حوزه های مختلف می‏شود، مطالب دینی را می‏رسانند؛ نه آنکه بیگانه و متمایز از دین باشند. در نهایت پیشنهاد شد که فهم صحیح از هنر و معماری اسلامی، در گرو تغییر اساسی در نگاه به حکمت عملی اسلام و تولید دانشی با انگاره های اسلامی است که بدون تعقل و وحی شناسی(ملازمه عقل و شرع) امکان نخواهد داشت.
     

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به نشریه فرهنگِ معماری و شهرسازی اسلامی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | Culture of Islamic Architecture and Urbanism Journal

Designed & Developed by : Yektaweb