سال 6، شماره 2 - ( دوفصلنامه 1400 )                   جلد 6 شماره 2 صفحات 15-1 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Moazen S, Abouei R. Iranian Historical Architectures as a PIR (Mentor) Idea. CIAUJ. 2021; 6 (2) :1-15
URL: http://ciauj-tabriziau.ir/article-1-301-fa.html
مؤذن سجاد، ابویی رضا. انگاره اثر تاریخی معماری بمثابه "پیر". فرهنگ معماری و شهرسازی اسلامی. 1400; 6 (2) :15-1

URL: http://ciauj-tabriziau.ir/article-1-301-fa.html


1- گروه مرمت دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران ، sajadmoazen@iust.ac.ir
2- دانشکده هنر و معماری و شهرسازی دانشگاه یزد، یزد، ایران
چکیده:   (492 مشاهده)
آثار تاریخی معماری ایرانی به شکل معناداری زنده‌اند و راوی تقدیر تاریخی ملت ایران هستند. شناخت این قدمت معنادار در صورتی محقق می‌شود که به حیات این آثار با نگاهی تفسیری پرداخته شود. استعانت از استعاره و رجوع به ادبیات عرفانی ایران –که دارای مفاهیمی مشابه با برخی وجوه حیاتی آثار تاریخی معماری ایران است- تعیین‌کننده خط مشئ کلی در این مقاله است. هدف مقاله بازشناسی و تبیین آن دسته از ظرفیت‌های ناشناخته‌ آثار تاریخی معماری ایرانی است که به زنده‌انگاری و حیات آن‌ها -نسبت به دیگر مقوله‌های رایج بازشناسی این ظرفیت‌ها- مربوط می‌شود و مقدمه ایجاد تعامل صحیح بین انسان و اثر است. مسئله مقاله ارائه تعریفی جامع از پیر (یا مراد در ادبیات فارسی) بعنوان مفهومی فراتر از شناخت رایج و قابل تعمیم به هرآنچه دارای حیات است و مقایسه تطبیقی آن با آثار تاریخی معماری ایرانی است. بر همین اساس "پیر" در ادبیات فارسی مورد بررسی قرار گرفت و سپس با روش مطالعه تطبیقی شناخت حاصله را به عالم کالبدی معماری وارد و با روش تحلیلی دلیل امکان چنین مشابهتی اثبات گردید. اثر تاریخی معماری و پیر در بهره‌مندی از عقل فعال، کیفیت حیات، جذبه، متذکر بودن، مورد اعتماد بودن، حرمت‌انگیزی آثار پیری، سیروسلوک دارای تشابه هستند. نتیجه این مقاله آگاهی از این مسئله است که روح مکان اثر تاریخی معماری ایرانی دربردارنده کیفیتی از حیات است که حاصل حضور گذشتگان است و باعث می‌شود این آثار بتوانند نقش پیر را در جامعه ایفا کنند و از کالبدی موزه‌ای به محلی آرامش‌بخش و تربیت‌کننده تغییر نقش دهند.آثار تاریخی معماری ایرانی به شکل معناداری زنده‌اند و راوی تقدیر تاریخی ملت ایران هستند. شناخت این قدمت معنادار در صورتی محقق می‌شود که به حیات این آثار با نگاهی تفسیری پرداخته شود. استعانت از استعاره و رجوع به ادبیات عرفانی ایران –که دارای مفاهیمی مشابه با برخی وجوه حیاتی آثار تاریخی معماری ایران است- تعیین‌کننده خط مشئ کلی در این مقاله است. هدف مقاله بازشناسی و تبیین آن دسته از ظرفیت‌های ناشناخته‌ آثار تاریخی معماری ایرانی است که به زنده‌انگاری و حیات آن‌ها -نسبت به دیگر مقوله‌های رایج بازشناسی این ظرفیت‌ها- مربوط می‌شود و مقدمه ایجاد تعامل صحیح بین انسان و اثر است. مسئله مقاله ارائه تعریفی جامع از پیر (یا مراد در ادبیات فارسی) بعنوان مفهومی فراتر از شناخت رایج و قابل تعمیم به هرآنچه دارای حیات است و مقایسه تطبیقی آن با آثار تاریخی معماری ایرانی است. بر همین اساس "پیر" در ادبیات فارسی مورد بررسی قرار گرفت و سپس با روش مطالعه تطبیقی شناخت حاصله را به عالم کالبدی معماری وارد و با روش تحلیلی دلیل امکان چنین مشابهتی اثبات گردید. اثر تاریخی معماری و پیر در بهره‌مندی از عقل فعال، کیفیت حیات، جذبه، متذکر بودن، مورد اعتماد بودن، حرمت‌انگیزی آثار پیری، سیروسلوک دارای تشابه هستند. نتیجه این مقاله آگاهی از این مسئله است که روح مکان اثر تاریخی معماری ایرانی دربردارنده کیفیتی از حیات است که حاصل حضور گذشتگان است و باعث می‌شود این آثار بتوانند نقش پیر را در جامعه ایفا کنند و از کالبدی موزه‌ای به محلی آرامش‌بخش و تربیت‌کننده تغییر نقش دهند.
متن کامل [PDF 2327 kb]   (281 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: مطالعات تطبیقی معماری و شهرسازی در حوزه فرهنگی ایران
دریافت: 1400/7/14 | پذیرش: 1400/10/11 | انتشار الکترونیک: 1400/11/10

فهرست منابع
1. Aboalghait, Mohammad Saeed, et al. (2021). Creativity between the spirit of heritage cultural and modern design thought.
2. Aldy, P., & Dharma, S. M. 2018. Spirit of place of Merdeka corridor in Selatpanjang City. In IOP Conference Series: Earth and Environmental Science (Vol. 126, No. 1, p. 012214). IOP Publishing. [DOI:10.1088/1755-1315/126/1/012214]
3. Alexander, Christopher. 2002. The secret of timeless architecture: The timeless way of building. Translated by Mehrdad Qayyumi Bidhendi. Tehran: Shahid Beheshti University Press. [In Persian]
4. Alexander, Christopher. 2012. The nature of order. Translated by Reza cyrous Sabri and Ali Akbari. Tehran: Parham Naghsh. [In Persian]
5. Corbin, Henry. 1988. Hayy Ibn Yaqzan Ibn Sina. Translation and description attributed to Jawzjani. [In Persian]
6. Dastmard, Farzaneh. 2021. Some Manifestations of Mentor and Sheikh and its Role in Sanai's Divan. Islamic Mysticism 16(64): 338-220. [In Persian]
7. Edensor, Tim. 2005. industrial ruins: space, aesthetics and materiality. Berg publishers. [DOI:10.5040/9781474214940]
8. Eero, C. 2021. Too young to care, too old to matter? -Meanings of historic event legacy buildings in the current day context (Doctoral dissertation).
9. Elahi Ghomshei, Hosein. 2000. Articles. Tehran: Rozaneh Publications. [In Persian]
10. Emam, Seyed Mohammad Kazem. 1967. Sufism (Pir Sheikh Murshid Master). Journal of Art and Architecture 12 (1): 50-61. [In Persian]
11. Fadai Mehrabani, MohammadMehdi. 2013. Standing Beyond Death (Carbon's answers to Heidegger from the perspective of Shiite philosophy). Tehran: Ney Publications. [In Persian]
12. Fein, zachery e. 2011. the aesthetic of decay: space, time and perception, thesis for master of architecture. university of cincinnati
13. Ghusheiri, Abdul Karim bin Hawazan. 1996. Ghusheiri enchiridion. Translation of Hassan Ibn Ahmad Osmani. Tehran: Scientific and Cultural Publishing Company. [In Persian]
14. Gorji, mostafa, and zohre Tamimdar. 2012. Pire Moghan and Jung's Archetype of Wise Old Man: A Comparative Study. Mytho-mystic literature 8(28): 96 -113. [In Persian]
15. Ishar, S. I., & Sadad, I. 2017. Spirit of Place Analysis of Bandar Lampung Teluk Market as The Act of Heritage Conservation. In International Conference on Engineering and Technology Development (ICETD).
16. Jones et al. 1987. Mystery and Proverbs in Psychoanalysis. Translated by Jalal Sattari. Tehran: Toos publications. [In Persian]
17. Khademi Shirazi, Mohammad. 2010. Signs of his emergence. Qom: Jamkaran Mosque Publications. [In Persian]
18. Khaefi, Parviz. 2008. The story of Pir Hafez. Journal of Hafez (57): 46- 50. [In Persian]
19. lavje, Tahir. 2010. Saint in Hadiqa Tul Haqiqat, Mantiq-ol-Tayr and Manavi. Journal of Peyk Noor (Humanities) 8(2): 54-43. [In Persian]
20. Littlefield, D., & Lewis, S. 2007. Architectural voices: Listening to old buildings.
21. Mohammadi, Jamal, and Farzad Mirmojarbian. 2008. The effect and manifestation of the concept of thinking and remembrance in the structure of the Islamic city. Proceedings of the first conference of the Islamic utopia, by Asghar Montazer Al-Ghaem, University of Isfahan: 351-375. [In Persian]
22. Mortazavi, Manouchehr. 1955. PIR according to Khajeh Shiraz. Journal of Persian Language & Literature (Former Journal of the Faculty of Literature, University of Tabriz) 6 (30): 154-188. [In Persian]
23. Munawwar, Muhammad bin. 2007. The secrets of monotheism in the authorities of Sheikh Abi Saeed. Tehran: Agah Publications. [In Persian]
24. Pakzad, Jahanshah. 2008. Urban Space Design Guide. Tehran: Shahidi Publications. [In Persian]
25. Pornamdarian, Taqi. 1988. Secret codes and stories. Scientific and cultural publications. [In Persian]
26. Pourjavadi, Nasroa'llah. 2010. Our old history in a lyric by Hafez. Javidan khirad 6(11): 51 - 65. [In Persian]
27. R Siti Rukayah, et al. 2020. In Searching the Spirit of Place: Historic Semarang River with Malacca as Best Practice. Journal of Hunan University Natural Sciences, 47(9).
28. Ruskin, J. 1908. SELECTIONS FROM THE WORKS OF JOHN RUSKIN. CAMBRIDGE-MASSACHUSETTS: The Riverside Press
29. Shapland, M. 2020. Capturing the Spirit of Singular Places: A Biographical Approach to Historic Building Recording. Post-Medieval Archaeology. 54(1): 18-41. [DOI:10.1080/00794236.2020.1750142]
30. Stanley Price, Nicholas. 1996. Historical and philosophical issues in the conservation of cultural heritage. los angeles: the getty conservation institute
31. Taheri, Mohammad et al. 2013. The Study of Sage Archetype in Suhrewardiâs Risalehs. Researches on Mystical Literature 7(1): 105-134. [In Persian]
32. Tsunetomo. 2011. Hagakure, the Samurai Book. Translated by Seyed Reza Hosseini. Tehran: Cheshmeh publications. [In Persian]
33. vali, shahab. 2011. The concept of PIR in the decree attributed to Imam Sadegh (AS). Javidan khirad 7(14): 63-82. [In Persian]
34. Valizadeh, Mohammad Mahdi, and Mohammad Ali Vatandoost. 2021. Analytical Re-reading of the Necessity of a Teacher of Conduct in the Mystical Path with Emphasis on Masnavi. Research in Mystical Literature (Gawhar-Guya) 2(45): 39-58. [In Persian]
35. Vogler, A., & A. Vittori. 2006. Genius loci in the space-age. 1st Infra-Free Life Symposium, Istanbul: December 11-15.
36. Waltera, r. 1986. alfarabi on the perfect state. Oxford: clarendon press
37. Wids, Edgar. 1963. Art and Anarchy. London: Faber and Faber
38. Yahyapour, Marzieh, and Fereshteh M. Rafi. 2009. The Role of a Spiritual Guide in the View of Shams al-din Hafez-e Shirazi and Nikolay Gomilov. Journal of Research in Contemporary World Literature 14(51): 109-128. [In Persian]

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فرهنگ معماری و شهرسازی اسلامی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2022 CC BY-NC 4.0 | Culture of Islamic Architecture and Urbanism Journal

Designed & Developed by : Yektaweb