نمای ساختمان‌های مسکونی در کلان‌شهرها افزون بر شکل‌دهی به سیمای شهری، بازتابی از وضعیت فرهنگی و اقتصادی ساکنان به شمار می‌آید و در ادراک فضایی و اجتماعی شهر نقش مهمی ایفا می‌کند. ابعاد بازشوها از عناصر مهم نمای ساختمان‌ها به شمار می‌روند که علاوه بر تأثیر عوامل اقلیمی و زیبایی‌شناسی، تحت‌تأثیر عوامل اقتصادی و فرهنگی چون توان مالی خانوار و شیوه‌های زندگی فرهنگی قرار دارند. باتوجه‌به نقش بازشوها در ارتقاء کیفیت زیستی و ایجاد ارتباط میان فضای داخلی و محیط پیرامونی، بررسی عوامل مؤثر بر ابعاد بازشوها از منظر فرهنگی و اقتصادی ضرورت دارد. این پژوهش از نظر هدف در زمره پژوهش‌های کاربردی قرار گرفته و از نظر ماهیت، توصیفی - همبستگی با رویکردی تحلیلی است. در بخش کتابخانه‌ای، شاخص‌ها و مفاهیم نظری مرتبط با نما و بازشوهای مسکونی بررسی شده و در بخش میدانی، ۴۸ نمونه از دو منطقه ۲ و ۱۱ تهران، باتوجه‌به شاخص‌های اقتصادی و فرهنگی مانند سطح درآمد و سبک‌های طراحی نما انتخاب و نسبت پنجره به دیوار نما با استفاده از نرم‌افزار AutoCAD اندازه‌گیری شد. داده‌ها با نرم‌افزار SPSS تحلیل شدند و علاوه بر تحلیل آماری، نتایج با تفسیرهای فرهنگی - اجتماعی تکمیل گردید. نتایج حاصل ازین پژوهش نشان می‌دهد که ابعاد بازشوها در منطقه ۲ به طور معنی‌داری بیشتر از منطقه ۱۱ است که با درنظرگرفتن یکسان بودن شرایط اقلیمی، تأثیر عوامل فرهنگی و اقتصادی برجسته می‌شود. در مناطق برخوردارتر، میزان آزادی عمل طراحان در استفاده از بازشوهای بزرگ‌تر و تجمل‌گرایی در طراحی نما بیشتر است و این یافته‌ها با پدیده نوظهور میل به تظاهر و نشان‌دادن تمکن مالی در جامعه ایران مرتبط است که در تضاد با پیشینه تاریخی و فرهنگی کشور قرار دارد و در راستای روندهای مشابه جهانی قابل‌تفسیر است.