مؤلفه‌های مؤثر بر شادمانی کودکان در فضای معماری: مرور سیستماتیک - فرهنگ معماری و شهرسازی اسلامی
دوره 9، شماره 2 - ( دوفصلنامه 1403 )                   جلد 9 شماره 2 صفحات 252-225 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Rayati Ilbeygi A, Dehghan N, Talebi Z, Kianersi M. Factors Affecting Children's Happiness in Architectural Space: A Systematic Review. CIAUJ 2024; 9 (2) :225-252
URL: http://ciauj-tabriziau.ir/article-1-567-fa.html
رعیتی ایل‌بیگی آسیه، دهقان نرگس، طالبی زینب، کیان‌ارثی منصوره. مؤلفه‌های مؤثر بر شادمانی کودکان در فضای معماری: مرور سیستماتیک. فرهنگ معماری و شهرسازی اسلامی. 1403; 9 (2) :225-252

URL: http://ciauj-tabriziau.ir/article-1-567-fa.html


1- گروه معماری، مرکز تحقیقات افق‌های نوین در معماری و شهرسازی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد نجف‌آباد، نجف‌آباد، ایران
2- گروه معماری، مرکز تحقیقات افق‌های نوین در معماری و شهرسازی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد نجف‌آباد، نجف‌آباد، ایران ، dehghan@par.iaun.ac.ir
3- گروه شهرسازی، مرکز تحقیقات افق‌های نوین در معماری و شهرسازی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد نجف‌آباد، نجف‌آباد، ایران
چکیده:   (688 مشاهده)
بیان مسئله: شادمانی به عنوان یکی از مهمترین نیازهای روانی بشر، در زندگی اغلب نادیده گرفته شده است و تأمین آن در محیط، یکی از دغدغه‌های اصلی معماری و شهرسازی معاصر است. زیرا خواسته‌های شادی افراد با توجه به اقتضای سنی آنان متفاوت است. کودکان عامل پیوند نسل‌های گذشته و آینده جوامع محسوب می‌شوند و باید به آن‌ها در رفع خواسته‌ها و نیازهایشان اولویت داد. امروزه، شادمانی کودکان به موضوعی میان رشته‌ای بدل شده و در سطح دنیا تحقیقات متنوعی انجام شده است. چگونگی حصول شادمانی کودک و عوامل مؤثر بر دستیابی به این نیاز در معماری به عنوان یکی از مهم‌ترین ابزارهای ایجاد شادمانی در انسان، امری ضروری است. هدف: بنابراین، هدف اصلی این پژوهش ارزیابی مطالعات و اولویت‌بندی مؤلفه‌های شادمانی کودک برای اصول طراحی معماری است. روش تحقیق: این پژوهش کاربردی با استفاده از روش مرور سیستماتیک، با هدف پاسخ به سئوال اصلی پژوهش یعنی"مهم‌ترین مؤلفه‌های شادمانی کودکان در فرآیند طراحی معـمـاری شامل چه مواردی می‌شود؟"، به بررسی ۱۸ مقاله منتخب از پایگاه‌های اطلاعاتی Scopus و Magiran پرداخته است. در این پژوهش، داده‌های کمی با نرم‌افزار VOSviewer و داده‌های کیفی با نرم‌افزار MAXQDA تحلیل شده‌اند. یافته‌ها و نتیجه‌گیری: تحلیل علم‌سنجی نشان می‌دهد ارتباط بین کشورها، مجلات و محققان در این حوزه کم‌رنگ بوده است و از لحاظ زمانی گسستگی ایجاد شده است. در تحلیل محتوایی با رویکرد استقرائی، مـؤلفه‌های شادمانی کودکان در چهار بُعد کالبدی، فرهنگی- اجتماعی، کارکردی و اقلیمی پیشنهاد شدند. تحلیل محتوا نشان داد که مـنابع فارسی بیشتر بر مؤلفه فـضای بازی از بُعد کـارکردی و مـنابع لاتین بیشتر بر مـؤلفه رنگ از بُعد کالبدی تأکید داشته‌اند. درحالی که کمترین توجه به مـؤلفه‌ها از بُعد اقلیمی شده است. بُعد کارکردی در هر دو منبع فارسی و لاتین، از اهمیت بیشتری برخوردار بوده به مثابه کلیدی برای درک سه بُعـد دیگر برای تحقق شادمانی کودک است. همچنین، انسجام محتوایی قوی بین شاخص‌های هر بُعد در ساختار سلسله‌مراتبی مشهود است که در طراحی معماری باید مورد توجه قرار گیرد
متن کامل [PDF 3026 kb]   (29 دریافت)    
نوع مطالعه: مروری | موضوع مقاله: شناسايي شكل زندگي مبتني بر سه مولفه کالبد، سبک زندگی و مفاهیم - معانی
دریافت: 1403/3/17 | پذیرش: 1403/7/22 | انتشار الکترونیک: 1403/10/8

فهرست منابع
1. Annunziata, A. & Garau, C. (2018). Understanding Kid-Friendly Urban Space for a More Inclusive Smart City: The Case Study of Cagliari (Italy), Lisbon: Cham. [DOI:10.1007/978-3-319-95168-3_40]
2. Alraout, A. A. (2008). Towards a Safe Place For Chlidren in Todays Residential Neigh-borhouds. Planning Malaysia Journal, 6(1), 70-71. Ayriza, A., E.Izzaty, R., K. Romadhani, R., & Oktaviani, F. (2022). Exploring the meaning of happiness of middle childhood children. Children and Youth Services Review, 143(6), 1-5.
3. Badri, M., Al Nuaimi, A., Guang, Y., Al Sheryani., & Al. Rashedi, A. (2018). The effects of home and school on children's happiness: a structural equation model. International Journal of child care and Education policy, 12(1), 8-13. [DOI:10.1186/s40723-018-0056-z]
4. Bahramian, S., Nadi, M.a., Karimi, F., & Modareszadeh, A.R. (2021). Presenting the happy school model through the analysis of happy themes in Iranian literature and culture. Educational literature research paper, 13(49), 8-19. [In Persian].
5. Besser, L. (2020). The Philosophy of Happiness: an Interdisciplinary introduction. New York: Routledge. [DOI:10.4324/9781315283692]
6. Bezzina, A., & Camilleri, S. (2020). Happy Children'A project that has the aim of developing emotional literacy and conflict resolution skills. A Maltese Case Study. Pastoral Care in Education, 39(1), 7-12. [DOI:10.1080/02643944.2020.1774633]
7. Cartwright, c., Rahman, A., Islam, Sh., Lockyer, B., Roper, E.; Worcester, M., Zarate, M., & McEachan, R. (2023). People powered research: what do communities identify as important for happy and healthy children and young people? A multi-disciplinary community research priority setting exercise in the City of Bradford, United Kingdom (UK). Nternational Journal for Equity in Health, 22(1), 3-17. [DOI:10.1186/s12939-023-01881-y]
8. Channon, B. (2021). Happiness with architecture, guidance for architecture and mental comfort. (Gh. Motalebi & D. Asadi, Trans). Tehran: Entesharat aval & Akhar. [In Persian].
9. Cohen, A.B. (2002). The importance of spirituality in well-Bing for Jews and Christians, Journal of Happiness studies. 3(3), 287-310. [DOI:10.1023/A:1020656823365]
10. Creswell, J. W. (2007). Educational research: Planning, conducting, and evaluating quantitative and qualitative research. Britian: Pearson.
11. D. Holder, M., & Coleman, B. (2008). The contribution of temperament, popularity, and physical appearance to children's happiness. Journal of Happiness Studies, 9(2), 279-302. [DOI:10.1007/s10902-007-9052-7]
12. Day, Ch., & Midbjer, A. (2007). Environment for Children: Passive Lessons from the Everyday Environment. Oxford: Architectural Press. [DOI:10.4324/9780080550978]
13. De Botton, A. (2018). The architecture of happiness. (P. Aghaie Trans). Tehran: Marlik. [In Persian].
14. Derr, V., & Ntini. (2016). Because we are all people: outcomes and reflections from young people's participation in the planning and design of child-friendly public spaces. Local Environment, 21(12), 1534-1556. [DOI:10.1080/13549839.2016.1145643]
15. Etehadi, N., Mirzaee, R., Shahbazi, Y., Heidari, A., Asadi, N., & Mohamadi, M. (2023). Examining the Impact of Window on Users' Mental Health: A Case Study of the Elderly in the Sistan Region. The culture of Islamic Architectural & urbanism, 8(2), 1-11. [In Persian].
16. Falah Barzegar, M., & Khalili, A. (2022). Scientific analysis and systematic review of global theoretical texts in the field of urban health. Scientific Journal of Architecture and Urban Planning of Iran. 13(2), 359-364. [In Persian].
17. Fanazad, R., & Poursaeid, R. (2019). The necessity of recognizing and supporting children's right to happiness in the domestic and international legal system. Children's Rights Quarterly, 1(3), 195-209. [In Persian].
18. Fathirezaie, Z., Keshavarz, M., & S. Zamani, S. H. (2020). The effect of spontaneous play in nature on play behavior and happiness of preschool children.Sports psychology studies. 9(31), 10-18. [In Persian].
19. GDCI(Global Designing Cities Initiative). (2024). Designing streets for kids. (N. S.Rezvani., S. Jamshidi. & T. Kajori). Tehran: Gohare Danesh. [In Persian].
20. Ghafari A., GHalehnoie M., & Emadi Kh. (2014). Child friendly city; Evaluation and comparison of how to respond to the principles of a child-friendly city in the new and traditional contexts of Iran (case study: Sepahan Shahr and Jobareh neighborhood of Isfahan). Hoviat Shahr, 8(18), 27-37. [In Persian].
21. Grieger, R. (2020). The Serious Bussiness of Being Happy: a Congnitive Behavior Workbook to bring Happiness to every day of life. New York: Routledge. Gharibpour, A. (2007). Functionalism and the meaning of performance. Fine arts magazine. 30(30), 74-80. [In Persian]. [DOI:10.4324/9780429426858-8]
22. Hall, K. (2003). A systematic review of effective literacy teaching in the 4 to 14 age range of mainstream schooling. EPPI-Centre. Institute of Education, University of London.
23. Hussein, M.F., Al-Ayash, A.A., & Hussein, H.F. (2022). The Influence of Interior Design Elements on Children's' Learning, Happiness, Comfort and Growth (Petra Nursery as A Case Study). International Journal of Mechanical Engineering, 7(1), 68-74.
24. Izzo, F., Saija, E., Pallini, S., Ioverno, S., Baiocco, R., & Pistella, J. (2024). Happy Moments between Children and Their Parents: A Multi-method and Multi-informant Perspective. Journal of Happiness Studies. 25(3), 14-31. [DOI:10.1007/s10902-024-00735-w]
25. Kahn, P., & Kellert, S. (2018). Psychological, Sociocultural and Evolutionary Investigations. (A. Vahabzadeh & A. Hosseinian, Trans.). Mashhad: Jahaddaneshgahi. [In Persian].
26. Kelini, M.B.Y. (2010). Al-Kafi, Ali Akbar al-Ghafari's research. Tehran: Dar al-Ketab al-Islamiyeh. [In Persian].
27. Khalilikhah, S., Irani Behbahani, H., Azizi, Sh., & Sh. Hashemnezhad, H. (2022). The design components of creative vitality in primary schools of Tehran using factor analysis of R type. Utopia architecture and urban planning. 15(39), 80-85. [In Persian].
28. Leat, D. (1997). Getting Ambiguous. Educating Able Children, 1(1).
29. Lyubomirsky, S., & Lepper, H. (1997). A Measure of Subjective Happiness: Preliminary Reliability and Construct Validation. Social Indicators Research, 46(2), 140-152. M.Sakip, S.R., Hassan, Kh., & Mansor, A. (2015). Exploring the relationship between community happiness and environmental setting. Proceedings of postgraduate Conference on global green issues (Go green).UITM (Perak), Malaysia.
30. Mahmoudi, A., Hamzenezhad, M., & Taghdir, S. (2023). The impact of school architecture on socio-cultural sustainability in multi-level societies. The culture of Islamic Architectural & urbanism, 8(2), 69-82. [In Persian].
31. McCormick, R. (2017). Does Access to Green Space Impact the Mental Well-being of Children: A Systematic Review. Journal of Pediatric Nursing, 37(1), 3-6. [DOI:10.1016/j.pedn.2017.08.027]
32. Mahdinezhad, S.J., & Hasankhani, M . (2020). Architecture and children's self-actualization. Tehran: Mahvareh publication. [In Persian].
33. Mirsafa, M., Talebi, Z., & Kianersi, M. (2022). Qualitative framework for planning and designing the shared space of residential complexes to promote children's independent mobility. Case study: Tehran. Motaleate Shahri. 11(44), 64-65.
34. M. Jafari, E., Abedi, M.R., & Darikvandi, H.A. (2002). Happiness and factors affecting it. Cognitive science news. 4(3), 49-53. [In Persian].
35. Montgomery, Ch. (2017). Happy City. (H. Hataminezhad, M.R. Soleymanzadeh & B. Fotohi.M Trans). Tehran: Book Arad. [In Persian].
36. Moore. A., & Lynch. H. (2017). Understanding a child's conceptualisation of well-being through an exploration of happiness: The centrality of play, people and place. Journal of Occupational Science. 25(1), 132-137. [DOI:10.1080/14427591.2017.1377105]
37. Moshtaghi, M., Allameh, S.F., & Aghaie, A. (2011). Comparing the concept of a child and the needs of a child from the perspective of children and parents in Isfahan city. Thinking and the child, 2(4), 59-78. [In Persian].
38. Moula, Z, Walshe, N., & Lee, E. (2021). Making Nature Explicit in Children's Drawings of Wellbeing and Happy Spaces. Child Indicators Research. 14(4), 1653-1672. [DOI:10.1007/s12187-021-09811-6]
39. P. Pandya, S. (2023). Unstructured play activities, dance lessons, and yoga meditation classes: What makes immigrant South Asian US dwelling children happier?. International Journal of Applied Positive Psychology. 8(3), 637-663. [DOI:10.1007/s41042-023-00111-8]
40. Panahi Dorcheh, A., Pourrajab, M., & Karimi, Z. (2021). Examining Fordyce's fourteen principles of happiness in Islamic texts and education. Recent advances in behavioral science. 6(55), 211-231. [In Persian].
41. Rojo-Ramos, R, Castillo-Paredes, A., Mendoza-Munoz, M., Carmelo Adsuar, J., e Polo-Campos, I., Gomez-Paniagua, S., & Galan-Arroyo, C. (2023). Children's Influence on Their Parents' Satisfaction with Physical Activity in Nature: An Exploratory Study. Environmental Reseach and Public Health, 20(6), 2-7. [DOI:10.3390/ijerph20065093]
42. Safavimoghadam S.M., Noghani.D.B M., Mazlom.Kh M. (2015). Investigating the child-friendly city and children's sense of happiness in Mashhad. Journal of Social Sciences of Faculty of Literature and Human Sciences, Ferdowsi University of Mashhad, 12(1), 143-160. [In Persian].
43. Sajadiyeh, N., & Azadmanesh, S. (2016). The infrastructures of the concept of childhood in the evolution of history: towards the Islamic conceptualization of childhood. Philosophy of education, 1(1), 116-126. [In Persian].
44. Shaban, M. (2022). Child and childhood from the perspective of science. Legal civilization, 5(11), 215-230. [In Persian].
45. Shieh, E. (2019). Preparing the city for children. Fourth edition, Tehran: Shahr Publishing Institute. [In Persian].
46. Snyder, C. R., & Lopez, S. J. (2002). The future of positive psychology. Handbook of positive psychology.
47. Soltanzadeh zarandi, M., & Raisi, A. (2024). Analysis of Design Recommendations for Educational Space Based on Vygotsky's Learning Theory and Comparing It with Recommendations from Flexibility Concept. The culture of Islamic Architectural & urbanism, 9(1), 49-68. [In Persian].
48. Strauss, A., & Corbin, J. (1998). Basics of Qualitative Research: Techniques and Procedures for Developing Grounded Theory (2nd ed.), Sage Publications.
49. Taheri, J. (2012). The relationship between design and research: an inquiry into the theoretical foundations of how to link research to architectural design. Soffeh, 22(1), 7-22. [In Persian].
50. Thomas, G., Thompson, G. (2004). A child's place: why environment matters to children. Green Alliance.
51. Tillmann, S., Button, B., E. Coen, S., & A. Gilliland, J. (2018). Nature makes people happy, that's what it sort of means:' children's definitions and perceptions of nature in rural Northwestern Ontario. Children's Geographies. 17(6), 8-11. [DOI:10.1080/14733285.2018.1550572]
52. Walshe, N., Perry, J., & Moula, Z. (2023). Eco-Capabilities: Arts-in-Nature for Supporting Nature Visibilisation and Wellbeing in Children. Sustainability, 15(16), 9-18. [DOI:10.3390/su151612290]

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فرهنگ معماری و شهرسازی اسلامی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2025 CC BY-NC 4.0 | Culture of Islamic Architecture and Urbanism Journal

Designed & Developed by : Yektaweb