بهار و تابستان                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


استادیار دانشکده هنر و معماری، دانشگاه شهید باهنر، کرمان ، msoltan@uk.ac.ir
چکیده:   (228 مشاهده)
حوزه های مختلف علوم با طرح مفاهیمی چون سرمایه اجتماعی در پی بیان ملموس و تحلیل پذیر پدیده های غامض اجتماعی هستند. یکی از کارکردهای متنوع سرمایه اجتماعی، در سطح محلات و حوزه سکونت بوده و و تلاش برای حفظ و یا افزایش آن راهکاری برای مقابله با برخی ناهنجاری ها و معضلات اجتماعی محلات دانسته شده است. محلات تاریخی ایران واجد الگوهایی کالبدی و نیز قالب ‌های اجتماعی تایید شده‌ و مشخصی هستند. این پژوهش مفهوم سرمایه اجتماعی را بر اساس مدلی به بحث می‌گذارد که آن را در سه جزء رفتاری، شناختی، و روانشناسانه  برای محلات مسکونی تعریف کرده است. از سوی دیگر، پژوهش شاخص‌هایی برای محیط اجتماعی (نظام اداری، ترکیب اجتماعی) و محیط کالبدی (تنوع و کارکرد اجزاء، ترکیب و ساختار، معماری و طراحی اجزاء) محلات تاریخی طرح کرده و در نهایت متکی به تحلیل و اسناد به جستجوی رابطه میان آنها با مولفه‌ های سرمایه اجتماعی در مدل مذکور می‌پردازد و در این میان  به مصادیقی عینی از محلات تاریخی نیز اشاراتی می شود. بررسی‌ ها ضمن تاکید بر توجه به پیچیدگی مفهوم سرمایه اجتماعی، نشان دادند شاخص‌ های محیط اجتماعی محلات تاریخی با جزء شناختی سرمایه اجتماعی (توانمندسازی و حس اجتماعی ) رابطه داشته و می‌توانند بر جزء رفتاری آن نیز اثرگذار باشند. شاخص ‌های محیط کالبدی بر جزء رفتاری (همسایه ‌داری)، روانشناسانه (تعلق به مکان)، و شناختی (حس اجتماعی) تاثیر‌گذار هستند، همچنین انطباق و همخوانی محیط اجتماعی و محیط کالبدی محله عاملی ضروری و موثر برای افزایش سرمایه اجتماعی ساکنین بوده است.
     

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به نشریه فرهنگِ معماری و شهرسازی اسلامی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | Culture of Islamic Architecture and Urbanism Journal

Designed & Developed by : Yektaweb