منظر شهری تاریخی و مدیریت تغییر: نقدی تحلیلی از مدلهای مدیریتی مبتنی بر ارزش ها - فرهنگ معماری و شهرسازی اسلامی
سال 7، شماره 1 - ( دوفصلنامه 1401 )                   جلد 7 شماره 1 صفحات 54-37 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Jafarpour Nasser S, Esfanjary Kenari E, Tabibian M. The Historic Urban Landscape and Change Management: An Analytical Critique of the Values-based Management Models. CIAUJ 2022; 7 (1) :37-54
URL: http://ciauj-tabriziau.ir/article-1-333-fa.html
جعفرپور ناصر ساناز، اسفنجاری کناری عیسی، طبیبیان منوچهر. منظر شهری تاریخی و مدیریت تغییر: نقدی تحلیلی از مدلهای مدیریتی مبتنی بر ارزش ها. فرهنگ معماری و شهرسازی اسلامی 1401; 7 (1) :54-37

URL: http://ciauj-tabriziau.ir/article-1-333-fa.html


1- دانشکده حفاظت و مرمت، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران
2- دانشکده حفاظت و مرمت، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران ، e.esfanjari@aui.ac.ir
3- دانشکده شهرسازی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
چکیده:   (531 مشاهده)
در حالی ­که بسیاری از پژوهشگران رویکرد منظر را آینده مدیریت میراث می­دانند، و از رویکرد منظر شهری تاریخی (HUL) به عنوان ابزاری برای درک و مدیریت تغییر و نیز تفسیری مجدد از ارزش­های شهری یاد کرده­اند؛ با این حال، طی یک دهه گذشته ابزارها و شیوه­های مدیریت میراث در تحقق اهداف رویکرد منظر شهری تاریخی به عنوان رویکردی کل­نگر، بین­رشته­ای، و مبتنی بر ارزش­ها با محدودیت­هایی مواجه بوده­­اند. این مقاله سعی دارد به منظور بررسی علل بروز محدودیت­ها با نقدی تحلیلی به شکاف میان هدف درونی رویکرد HUL در سطح مفهومی و واقعیت بیرونی آن در سطح عملیاتی بپردازد. هدف این است که مشخص شود آیا ابزارهای فعلی مدیریت تغییر، به ویژه ارزیابی اثرات میراثی (HIA)، جهت کاربرد در دستورالعمل­های اجرائی رویکرد HUL از گفتمان مشترکی برخوردارند یا خیر. روش­شناسی مورد کاربرد با تمرکز بر هدف پژوهش، دارای رویکردی کیفی است و به منظور پیش­برد فرآیند تحقیق از تحلیل گفتمان انتقادی (CDA) با راهبردی استقرائی بهره می­برد. نتایج نشان می­دهد درحالی­که رویکرد HUL در سطح مفهومی به گفتمان میراثی هترودکس (مرتبط با گروه­های ذینفع) نزدیک می­شود، اما در سطح عملیاتی به واسطه ابزارهای مورد کاربرد از گفتمان میراثی ارتدکس (مرتبط با دکترین حفاظت و کارشناسان) تبعیت می­کنند. این امر در تصمیم­گیری­های مدیریت میراث شهری منجر به رویه‌ای اقتدارگرا شده است که با تمرکز بر کیفیت ملموس بافت، مستقل از نحوه درک و ارزش­گذاری مردم نسبت به میراث خود، فاصله زیادی را ما بین اهداف و اقدامات صورت گرفته موجب می­شود. این پژوهش در راستای تحقق­پذیری سیاست­های رویکرد HUL، بکارگیری ابزارهائی با رویکرد انسان­محور و مبتنی بر زمینه را پیشنهاد می­دهد. 
متن کامل [PDF 1958 kb]   (241 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: فرهنگ و سبك زندگي
دریافت: 1400/12/14 | پذیرش: 1401/4/24 | انتشار الکترونیک: 1401/6/30

فهرست منابع
1. جعفرپور ناصر، س.، اسفنجاری کناری، ع.، و طبیبیان، م. 1399. رویکرد منظر شهری تاریخی ابزاری جدید برای مدیریت میراث شهری. فرهنگ معماری و شهرسازی اسلامی 5 (7): 188-193.
2. نژادابراهیمی، ا.، پورجعفر، م.، انصاری، م.، و حناچی، پ. 1392. ارزش و ارتباط آن با رویکرد مداخله در آثار فرهنگی ـ تاریخی. مرمت و معماری ایران 3 (6): 79-98.
3. عباس‌زاده، م.، محمدمرادی، ا.، امیرکبیریان، آ.، آیشم، م.، و سلطان‌احمدی، ا. 1397. ارائۀ مدل ارزش‌مبنا به جهت کاربست ارزش‌های میراث معماری در اتخاذ شیوه های حفاظت، مطالعه موردی: مجموعه میراث جهانی تخت سلیمان. مرمت و معماری ایران 8 (16): 125-142.
4. عشرتی، پ. و فدائی‌نژاد، س. 1397. به‌سوی رویکردی آرمانی در حفاظت و توسعۀ منظر شهری تاریخی. مرمت و معماری ایران 8 (15): 75-88.

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فرهنگ معماری و شهرسازی اسلامی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2023 CC BY-NC 4.0 | Culture of Islamic Architecture and Urbanism Journal

Designed & Developed by : Yektaweb