بهار و تابستان                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- دانشگاه هنر اصفهان
2- دانشیار دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اصفهان ، bzamani1975@yahoo.com
چکیده:   (344 مشاهده)
 
فضای قدسی، فضاییست رشددهنده و تعالی‌بخش که در آن، وحدانیت به عنوان کیفیتی هویت‌بخش، معیار و مبنای شخصیت و روح فضاست؛ وحدانیتی که با وجود تکثر و تنوع عناصر شکل می‌گیرد تا مخاطب چنین فضایی را به فطرت خویش رجعت داده و نمودی از کمال باطنی‌اش را در آن باز یابد. مساجد به عنوان نماینده اصلی ساختارهای فیزیکی معماری اسلامی روزگاری نمایشی آشکار از تبلور فضای قدسی در عرصه محیط انسان ساخت بوده‌اند، در حالی که امروزه متاسفانه به دلیل تسامح و بی‌توجهی، اغلب، این کیفیت کلیدی و حیاتی‌شان رنگ باخته و در قالب کالبدهایی صرفا فیزیکی از پاسخدهندگی فضایی به نیازهای معنوی مخاطب بازمانده‌اند. پژوهش حاضر با هدف بازشناسی مفهوم فضای قدسی و ارزیابی معیارهای آن درتعدادی از مساجد معاصر بدنبال پاسخ این پرسش است که در مساجد معاصر،معیارها و شاخص‌های مفهوم فضای قدسی چگونه و به چه میزان حضور دارند؟ روش این تحقیق، از نوع توصیفی- ارزیابی و گردآوری اطلاعات آن بر مبنای مطالعه منابع کتابخانه‌ای، مشاهده و تحلیل محتواست. در رابطه با تجربه حسِ فضای قدسی در مسجد، میزان حس فضای قدسی در سه مسجد با یکدیگر متفاوت می‌باشد. این حس در مسجد امام تهران (شاه سابق) از بقیه مساجد بیشتر است؛ مسجد دانشگاه تهران در وضعیتی بینابین و میانه در مقایسه با دو نمونه دیگر قرار دارد و مسجد الجواد در وضعیتی کاملاً متفاوت، از لحاظ دلالت‌های عینی و ذهنی حس فضای قدسی بسیار ضعیف ارزیابی می‌شود که عمدتاً معلول نگاه مدرن و حداقلی‌ای است که در زمان ساخت این بنا مورد توجه قرار گرفته است.
     

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به نشریه فرهنگِ معماری و شهرسازی اسلامی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | Culture of Islamic Architecture and Urbanism Journal

Designed & Developed by : Yektaweb