تاریخ فرهنگی به عنوان نوعی تاریخ، دارای مفروضاتی است که برخی انتزاعی‌تر و عام‌‌تر و برخی عینی‌تر و جزئی‌تر هستند؛ درواقع این پیش‌فرض‌ها به مراتب مختلفی از معرفت تعلق دارند. اختلاط میان این سطوح می‌تواند استفاده از تاریخ فرهنگی در حوزه‌های دیگر همچون تاریخ معماری را دچار آشفتگی کند. از این رو پژوهش حاضر می‌کوشد در وهلۀ اول مراتب معرفتی تاریخ فرهنگی را تبیین کند و در وهلۀ دوم الزامات هر مرتبه را برای کاربستِ تاریخ فرهنگی در تاریخ معماری روشن کند. بنابراین مطالعۀ حاضر بدنبال پاسخ به دو پرسش است: 1- مفروضات تاریخ فرهنگی در هر مرتبۀ معرفتی چیست؟ 2- الزامات این مفروضات در نگارش یک تاریخ فرهنگی معماری چیست؟ روش تحقیق، استدلال منطقی از نوع سامانه‌ای-گفتمانی و روش گردآوری اطلاعات کتابخانه‌ای است. براساس مطالعات صورت گرفته، تاریخ فرهنگی در مرتبۀ فلسفه، متعلق به فلسفۀ تحلیلی تاریخ بوده و با نفی فلسفی هگل همراه است؛ در مرتبۀ پارادایم، انتقادی است و در سطح نظریه باید مبتنی بر نظریه‌های فرهنگی و انتقادی پیش رود.